انجمن پرخوران گمنام (OA)

تاریخچه OA ؛ تولد امید از دل تجربه مشترک

پرخوران گمنام (Overeaters Anonymous – OA) نه حاصل یک برنامه‌ریزی سازمانی، بلکه نتیجه تجربه زیسته، رنج مشترک و جست‌وجوی صادقانه برای بهبودی بود. کتاب «فراتر از دست‌نیافتنی‌ترین رویاها» تاریخچه OA را از نگاه روزان اس.، یکی از بنیان‌گذاران oa ، روایت می‌کند؛ زنی که مسیر شخصی او به تولد انجمن پرخوران گمنام انجامید.
پیش از شکل‌گیری پرخوران گمنام، روزان اس. سال‌ها با پرخوری بی‌اختیار دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او مانند بسیاری از اعضای امروزی پرخوران گمنام، راه‌های متعددی از جمله رژیم‌های غذایی، درمان‌های پزشکی و روان‌درمانی را آزمود، اما هیچ‌یک نتوانست به‌طور پایدار مشکل پرخوری را حل کند. تجربه‌های مکرر شکست، او را به این نتیجه رساند که پرخوری بی‌اختیار یک ضعف اخلاقی یا کمبود اراده نیست، بلکه یک بیماری است؛ همان درکی که بعدها به یکی از پایه‌های فکری oa تبدیل شد.
نقطه عطف در شکل‌گیری oa، آشنایی روزان با جلسات قماربازان گمنام (GA) بود. در این جلسات، او شباهت عمیقی میان تجربه قماربازان و تجربه پرخوران بی‌اختیار دید. روزان دریافت همان‌گونه که قمارباز در برابر قمار ناتوان است، پرخور بی‌اختیار نیز در برابر غذا عاجز است. این کشف، سنگ بنای شکل‌گیری oa شد. در همین مسیر، حمایت و راهنمایی جیم دبلیو.، بنیان‌گذار قماربازان گمنام، نقش مهمی در تولد OA ایفا کرد.
در آغاز، OA ساختار رسمی، ادبیات مشخص یا دستورالعمل‌های مدون نداشت. نخستین جلسات OA به‌صورت بسیار ساده و غیررسمی برگزار شدند. روزان اس. به‌همراه جو، همسایه‌اش که او نیز با پرخوری بی‌اختیار درگیر بود، اولین جلسات oa را پایه‌گذاری کرد. این جلسات، فضایی امن برای گفت‌وگوی «پرخور با پرخور» فراهم می‌کردند؛ اصلی که بعدها به هویت پرخوران گمنام تبدیل شد. با پیوستن برنیس، هسته اولیه پرخوران گمنام شکل گرفت.
یکی از مفاهیم بنیادینی که از همان ابتدا در پرخوران گمنام تثبیت شد، این باور بود که «دو نفر کافی است». در OA، برای آغاز بهبودی نیازی به تعداد زیاد اعضا یا آمادگی کامل نیست؛ کافی است دو پرخور گمنام با صداقت تجربه خود را به اشتراک بگذارند. این اصل ساده، به رشد طبیعی و انسانی پرخوران گمنام کمک کرد. بعدها با پیوستن افرادی مانند باربارا، پیام OA گسترش یافت و جلسات بیشتری شکل گرفت.
در مسیر رشد پرخوران گمنام، تجربه انجمن‌های دوازده‌قدمی دیگر، به‌ویژه الکلی‌های گمنام (AA)، الهام‌بخش تدوین قدم‌ها و سنت‌های پرخوران گمنام شد. هرچند در آغاز، برداشت‌های متفاوتی از مفاهیم روحانی در پرخوران گمنام وجود داشت، اما تجربه عملی نشان داد که رهایی از خودمحوری و اتکا به نیرویی برتر از خود، قلب بهبودی در پرخوران گمنام است.
امروز، oa در سراسر جهان به میلیون‌ها نفر امید می‌بخشد، اما روح انجمن OA همچنان به همان روزهای نخست بازمی‌گردد؛ روزهایی که روزان اس. به جو گفت «تو تنها نیستی». تاریخچه پرخوران گمنام یادآور این حقیقت است که پیام بهبودی پرخوران گمنام، از دل تجربه مشترک و با انتقال صادقانه «پرخور به پرخور» زنده می‌ماند.