خواندنی روزانه شوق پرهیز _ ۲۶ آبان
༻༻خواندنی روزانه شوق پرهیز ༻༻
༻༻༻༻༻༻༻༻༻༻༻
✧✧✧۲۶ آبان✧✧✧
ما در بیماری هموابستگی، نسبت به خانواده و اطرافیانمان سرگردان بودیم و همواره ناکام. در میدان جنگ با غذا، وارد چرخهی معیوب پرخوری و کمخوری میشدیم و برای ذرهای احساس امنیت و تأیید دیگران، حتی اگر شخصیتمان جریحهدار میشد، تن به انجام هر کاری میدادیم.
سالها نمیدانستم که ریشهی پرخوریهایم فقط در بشقاب نیست، بلکه در جستوجویِ عشق و تعلقی ناتمام است. میخواستم دیگران دوستم داشته باشند، مرا تأیید کنند، مرا ببینند — و غذا همیشه در کنارم بود، وقتی آن عشق را نمییافتم. در بهبودی یاد گرفتم که امنیت واقعی از بیرون نمیآید. نیروی برترم مرا دوست دارد، حتی وقتی دیگران درکم نمیکنند. رهایی از هموابستگی، یعنی بازگرداندن قدرت تصمیمگیری به خودم؛ اینکه دیگر برای رضایت کسی، بدن و آرامشم را قربانی نکنم.
به یاد دارم روزی مادرم با مهربانی غذایی برایم آورد که در پرهیزم نبود. در گذشته برای خوشحال کردنش میخوردم، بعد احساس گناه میکردم. اما آن روز با احترام گفتم: «ممنونم مامان، اما الان نمیتونم بخورم.» در چشمانش اندکی ناراحتی دیدم، ولی درون خودم آرام بودم. آن لحظه حس کردم برای اولینبار، از روی عشق به خود و او، نه از ترس طرد شدن، انتخاب کردهام.
جملهی تأکیدی روزانه:
امروز عشق و امنیت را در درون خود و در ارتباط با نیروی برترم مییابم، نه در تأیید یا رضایت دیگران.
سؤال روزانه:
آیا امروز میتوانم تصمیمی بگیرم که بر پایهی عشق به خود باشد، نه بر ترس از نارضایتی دیگران؟
