خواندنی روزانه شوق پرهیز _ ۱۳ مرداد

ما همواره با یک الگوی تکراری درگیر می‌شویم:«تلاش برای انکار آنچه که هستیم و اثبات آن چیزی که می‌خواهیم باشیم، اما نیستیم.»
به نظر می‌رسد که چون ما به نوعی عدم شناخت نسبت به هویت خود دچار هستیم و جایگاه خود را در برابر دیگران نمی‌شناسیم، گرفتار اثبات‌گری می‌شویم.
ما مدام تلاش می‌کنیم خودمان را به دیگران ثابت کنیم؛بهتر، قوی‌تر، موفق‌تر یا حتی متفاوت‌تر از آنچه واقعاً هستیم نشان دهیم.
اما این تلاشِ مداوم، ما را از خودِ واقعی‌مان دورتر می‌کند.
در این مسیر، ما نه‌تنها خسته می‌شویم، بلکه دچار نوعی دوگانگی درونی نیز می‌گردیم؛بین «آنچه هستیم» و «آنچه می‌خواهیم نشان دهیم».
پرخوری نیز گاهی به ابزاری تبدیل می‌شود برای فرار از این فشارِ درونی.
در مسیر بهبودی، کم‌کم یاد می‌گیریم که نیازی به اثبات خود نداریم.ما دعوت می‌شویم که به‌جای ساختن یک تصویر بیرونی، با صداقت به درون خود نگاه کنیم.
پذیرفتنِ خود، با تمام نقص‌ها و واقعیت‌ها، آغاز آرامش است.
ما می‌آموزیم که ارزش ما، در «بودن» ماست، نه در «اثبات کردن» خود به دیگران.
امروز به خودم اجازه می‌دهم که به‌جای تلاش برای اثبات، به شناخت و پذیرش خود نزدیک‌تر شوم.
✧ جمله تأکیدی روزانه:

من نیازی به اثبات خود ندارم؛ من خودم را همان‌گونه که هستم می‌پذیرم.
✧ سؤال روزانه:

امروز در کجا به‌جای اثبات‌گری، می‌توانم صادقانه خودم باشم؟

Oa Agha Majid