خواندنی روزانه شوق پرهیز _ ۳۰ آبان

༻༻خواندنی روزانه شوق پرهیز ༻༻
༻༻༻༻༻༻༻༻༻༻༻
✧✧✧۳۰ آبان✧✧✧
ما بهای خودگم‌گشتگی را با دردهای زمان پرخوری فعال پرداخت کرده‌ایم، و وقتی از آن نجات پیدا می‌کنیم و در پرهیز هستیم، تازه فرصت می‌یابیم تا خودِ واقعی‌مان را بازشناسیم.

در گذشته، گمان می‌کردم پرخوری تنها درباره‌ی غذاست، اما در واقع من از خودم فرار می‌کردم — از احساسات، از تصمیم‌ها، از خلأ درونی. هر لقمه‌ی اضافی تلاشی بود برای پر کردن جای خالیِ عشق و معنا. وقتی در پرهیز قرار گرفتم، دردِ خودآگاهی سراغم آمد، اما همان درد تبدیل به چراغ شد. امروز یاد گرفته‌ام که این مسیر، بازگشت به خویشتن است، نه صرفاً بازگشت به بدن سالم.

به یاد دارم زمانی که چند ماه از پرهیزم می‌گذشت، ناگهان با موجی از اندوه روبه‌رو شدم. در گذشته فوراً به غذا پناه می‌بردم، اما این بار فقط نشستم و گریه کردم. در آن اشک‌ها، احساس کردم بخش‌های گمشده‌ی وجودم یکی‌یکی بازمی‌گردند. فهمیدم بهبودی یعنی دیدن، لمس کردن و پذیرفتن همان خودی که سال‌ها پشت پرخوری پنهانش کرده بودم.

جمله‌ی تأکیدی روزانه:
امروز در آغوش پرهیز، به بازشناسی خود ادامه می‌دهم و از هر درد، نوری برای رشد می‌سازم.

سؤال روزانه:
کدام بخش از خودم را امروز می‌توانم با مهربانی بپذیرم، به جای اینکه از او فرار کنم؟